نگاه آغازين اسلام به رنگ سياه منفى است و هرگز آن را در حالات عادى و روزمره زندگى بعنوان يك رنگ برنمىگزيند و آن را رنگ شيطان ، فرعون و نماد طغيانگرى و ظلم و ظلمت معرفى مىكند . پوشيدن لباس به رنگ سياه از نظر تعاليم اسلامى مكروه است مگر در لباسهاى روئى مثل چادر ( براى زن ) و يا عبا ( براى مرد ) . پوشيدن كفش به رنگ سياه مكروه بوده و تاكيد شده كه باعث غم و ناراحتى شخص مىشود . لباس فرعون به رنگ سياه بوده است . در حلية المتقين به سند معتبر از حضرت امير ( ع ) منقول است كه پوشيدن جامه سياه كراهت شديد دارد در همه حال مگر در سه مورد و اگر عمامه و عبا هم سياه نباشد بهتر است . امام على ( ع ) به يارانش فرمود : « لا تلبسوا السواد فانه لباس فرعون » . لباس سياه نپوشيد كه لباس فرعون است . امام باقر ( ع ) كراهت داشت از پوشيدن لباس سياه مگر در سه مورد ( عبا ، عمامه و چكمه ) . اين رنگ فقط در مصايب و سوگوارىها مورد استفاده قرار گرفته و انتخابى نادر و استثنائى است . سياه‌پوشى در عزادارىها و براى شخص مصيبت‌زده‌اى كه احساس غمگينى مىكند يك نوع تسكين است و او را در اضطراب ناشى از فقدان شخص محبوب به سمت سكون دعوت كرده و باعث آرامش او مىشود . به نقل از ابن ابى الحديد ، امام حسن ( ع ) در سوگ امير المؤمنين على ( ع ) جامه سياه بر تن كرد و بميان مردم آمد و براى آنها خطبه خواند . در نماز هم پوشيدن رنگ سياه كراهت شديد دارد . در قرآن كريم 7 آيه است كه كلمه سياهى را در بردارد . در سوره نحل آيه 58 درباره اعراب جاهليت كه قبل از اسلام دختران خود را زنده بگور مىكردند آمده است : « وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ » . آنگاه كه به ايشان خبر مىدادند دخترى برايش متولد شده است از خشم و ناراحتى صورتش سياه مىشد . ( در چنان روزگارى است كه پيامبر اكرم ( ص ) آن انسان بزرگ مىگويد : فاطمه پاره جگر من است . . . پدرش به قربانش ! « فاطمه بضعة منى » . . . « فداها ابوها »